آرشیو دیدگاه شعرا

برخیز تابه جشن به مهمانی ات برنددربزم غرق نورو چراغانی ات برند لبخند می زنند دراین جاشکوفه هاای گل بخند تاکه به مهمانی ات برند فصل شکفتن گل موسی بن […]

ادامه ...

بال پر زدنم سوی گنبدهقبله ی دل من آره مشهده مست صحن و سرای رضا شدمتب من درجش به روی صده حج عاشقا رضا ، شوق ما رضا ، با […]

ادامه ...

آسمان مدینه در سینهکوهی از بغض و ناله ها دارد چون شنیده امام آینه هاقصد ترک مدینه را دارد کوچه های مدینه می دیدندلحظه ی تلخِ رفتنِ او را صحنه […]

ادامه ...

قلبى شکست و دور و برش را خدا گرفتنقاره می ‏زنند… مریضى شفا گرفت دیدى که سنگ در دل آئینه آب شددیدى که آب حاجت آئینه را گرفت خورشیدى آمد […]

ادامه ...

همه ذرات وجودم به فدای حرمتبوی عشق است شها عطر هوای حرمت گِلِ من خورده به داغت، شده دل یا مولاصد چو این دل شده ای یار گدای حرمت عیسی […]

ادامه ...

با قلم خدای صبحان روی در بهشت نوشتههرکی غلام این حریمه جاش به خدا توی بهشتههمیشه اسم قشنگتذکر این دل دیوونه استهمه جا گشتم نگردیدکه امام رضا یه دونه استمددی […]

ادامه ...

مى رسم خسته، مى رسم غمگینگـرد غـربت نشسته بر دوشـم آشـنـایـى نـدیـده چـشمانـم آشـنـایـى نـخوانده در گوشم مـى رسـم چون کویرى از آتش چون شب تیره اى که نزدیک است […]

ادامه ...

ادامه ...

ای آسمـان! شـور و نـوای غـربتِ کیست؟یاس کبـودامشب، کنار تربت کیست؟ گویـا عـزایِ شمس الشموس استوقتِ غروب خورشیـد تـوس است غیر از «رضا» مولای مهجور از وطن کیست؟جـز او مگـر […]

ادامه ...

سیدی هر چه بودم و هستمبه ضریح تو دست دل بستم تو رئوفی و من زمین‌خوردهتو بلندی و من همه پستم بس که بگرفته‌اید تحویلمفکر کردم که از شما هستم […]

ادامه ...