آرشیو امامت و رهبری، حاکمان زمان

جنبش هاى سیاسى در عصر امام رضا (ع) – جنبش ابوعُمَیطر در سال ۱۹۵ هجرى ، فردى از تبار یزید بن معاویه ، به نام على بن عبدالله بن خالد […]

ادامه ...

روزی مأمون در مقام آن برآمد که از امام اعتراف بگیرد به این که عباسیان و علویان در درجه خویشاوندی با پیغمبر با هم یکسانند ، تا به گمان خویش […]

ادامه ...

شبی که هارون در «طوس» در گذشت، مردم با پسر او محمد امین در بغداد بیعت کردند.از خلافت امین بیش از ۱۸ روز نگذشته بود که در صدد برآمد مامون […]

ادامه ...

قضایای اعجاب انگیزی از رفتار امام در طول مسافرتش به سوی مرو ، رخ داد که « رجاء بن ضحّاک » ( ۱۷ ) شاهد همه آن قضایا بود . […]

ادامه ...

در ایام حکمرانی « مروان بن محمد جعدی » که به مروان حمار شهرت یافته بود ، اوضاع کشور به بدترین شرایط انفجار رسیده بود . قیامها و شورشها در […]

ادامه ...

گمان بسیاری این است که چون مامون از مادری ایرانی زاده شده بود، اقامت در ایران را ترجیج می داد. لیکن این گفته، دلیلی برای نرفتنش او به بغداد یا […]

ادامه ...

با استقرار مامون بر سریر خلافت، کتاب زندگانی امام علیه السلام – ورق خورد و صفحه تازه ای در آن گشوده شد؛ صفحه ای که در آن امام علی بن […]

ادامه ...