آرشیو دیدگاه های دیگران

شعر در مدح امام رضا علیه السلام گاه گاهی می‌شود دلتنگی از حد بگذرد سیل افکاری که از ذهنت نباید، بگذرد بغض راه گریه را می‌بندد و دریای اشک پافشاری […]

ادامه ...

می روم تا در سلطان خراسان یابمذرّه ام راه به درگاه خور آسان یابمعافیت باخته ریّ خرابم شایدکانچه را باختم این جا به خراسان یابممی برم جان و تن آن […]

ادامه ...

پس از فرو خواندن حدیث توحید، ناقه ی امام به راه افتاد، ولی هنوز دیدگان هزاران انسان شیفته به سوی او بود. همچنانکه مردم غرق در افکار خویش بودند و […]

ادامه ...

تأسّفَت جارتی لمّا رأت زَوَریو عَدّت الشّیبَ ذنباً غیر مُغتَفرِ !ترجو الصّبا بعد ما شابَت ذوائبُهاو قد جَرَت طَلَقاً فی حَلبَهٍ الکِبَرِأجارتی ! إنّ شیبَ الرّاس نَفّلنیذِکرَ الغَوانی ، و […]

ادامه ...

مضمون بکر، غیر تو پیدا نمی کنمتا مدح توست، لب به سخن وا نمی کنم معنای پاک اسم تو در هیچ واژه نیستمن با پیاله دست به دریا نمی کنم […]

ادامه ...

قربان دل خسته ات ای ضامن عشقدنیا شده دلبسته ات ای ضامن عشق دیریست نمادی شده از غربت توتنهایی گلدسته ات ای ضامن عشق

ادامه ...

می‌گریم آنقدر که کمی وا شود دلمدر بین زائران شما جا شود دلم بر بال کفتری دل خود را نوشته‌امباید کدام صحن تو انشا شود دلم؟ “یوسف اگر تویی جگر […]

ادامه ...

ادامه ...

ادامه ...

در کودکی دستم به دست مادرم بودوقتی به درگاهت رضا جان میرسیدم/آوای هر گلدسته ات را گرم و پرشوربا گوش جان از بیکر آنها میشنیدم/آن روز هم چون روزهای خوب […]

ادامه ...