سیره عملی و رفتاری

سیاست و زندگی شرافتمندانه امام رضا

معمّربن خلاّد – که یکی از اصحاب امام علیّ بن موسی الرّضا علیهما السلام می باشد – حکایت کند :
روزی در خدمت آن حضرت بودم ، ضمن صحبت هائی فرمود : روزی ماءمون عبّاسی به من اظهار داشت : ای ابوالحسن ! عدّه ای در اطراف و حوالی شما در حال فتنه و آشوب می باشند ، چنانچه نامه ای به دوستان خود بنویسی ، که جلوی فساد و آشوب گرفته شود ، مناسب و مفید خواهد بود ؟
من در جواب گفتم : باید تو به عهد خود وفا نمائی و من نیز به عهد خود وفا می نمایم ، آن زمانی که ولایتعهدی را پذیرفتم مشروط بر آن بود که من هیچ گونه دخالتی در امور حکومت نداشته باشم .
این مسئولیتی را که پذیرفته ام ، هیچ سودی برای من نداشته است ، آن زمان که در مدینه بودم نامه و سخن من در تمام شرق و غرب ، مؤ ثّر و نافذ بود؛ سوار الاغ می شدم و در خیابان و بازار عبور می کردم و هرکس بر من می گذشت ، مرا احترام و تکریم می کرد ، کسی از من درخواستی نمی کرد مگر آن که نیازش را برآورده می ساختم .
ماءمون گفت : مانعی نیست ؛ طبق همان شرط و عهد عمل شود . ( ۴۲ )
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام دانستنی های رضوی۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *