سیره عملی و رفتاری

امام رضا و عیادت از مریض

مرحوم قطب الدّین راوندی در کتاب خود، به نقل از حضرت جواد الائمّه علیه السلام حکایت کند:
یکی از اصحاب امام رضا علیه السلام مریض شده و در بستر بیماری افتاده بود، روزی حضرت از او عیادت نمود و ضمن دیدار، به او فرمود:
در چه حالتی هستی؟
عرض کردم:
مرگ را بسیار سخت و دردناک می بینم.
حضرت رضا علیه السلام فرمود:
این ناراحتی که احساس می کنی، اندکی از حالات و علائم مرگ می باشد که اکنون بر تو عارض شده است، پس اگر تمام حالات و سکرات مرگ بر تو عارض شود، چه خواهی کرد؟!
و بعد از آن، در ادامه فرمایش خود افزود:
مردم دو دسته اند:
عدّه ای مرگ برایشان وسیله آسایش و استراحت است.
و عدّه ای دیگر آن قدر مرگ برایشان سخت و طاقت فرسا است، که پس از آن احساس راحتی می کنند.
حال چنانچه بخواهی که مرگ برایت نیک و لذّت بخش باشد، ایمان و اعتقادات خود
را نسبت به خداوند متعال و رسالت حضرت محمّد صلی الله علیه و آله و نیز ولایت ما اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام را تجدید کن و شهادتین را بر زبان و قلب خود جاری گردان.
امام جواد علیه السلام فرمود:
بعد از آن که، آن شخص طبق دستور پدرم شهادتین را گفت، اظهار داشت:
یابن رسول اللّه! ملائکه رحمت الهی با تحیّات و هدایا وارد شدند و بر شما سلام می دهند.
امام رضا علیه السلام فرمود:
چه خوب شد که ملائکه رحمت الهی را مشاهده می کنی، از آنها سوال کن:
برای چه آمده اند؟
مریض گفت:
آنها می گویند چنانچه همه ملائکه با اذن خداوند سبحان، نزد شما حاضر شوند، بدون اجازه حرکتی نمی کنند.
پس از آن، با کمال راحتی و آرامش خاطر. چشم های خود را بر هم نهاد و گفت: «السّلام علیک یا ابن رسول اللّه!» پیغمبر اسلام، امیرالمومنین و دیگر امامان (سلام اللّه علیهم) آمدند، و در همین لحظه، جان به جان آفرین تسلیم کرد. (۲۹)
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام(دانستنی های رضوی۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *