سیره عملی و رفتاری

امام رضا و زیارت معصومین در عرفه

مرحوم شیخ مفید و دیگر بزرگان، به نقل از علی بن اسباط که یکی از اصحاب و دوستان حضرت علی بن موسی الرّضا علیهما السلام است، حکایت کنند:
روز عید عرفه جهت زیارت و دیدار مولایم، حضرت ابوالحسن، امام رضا علیه السلام حرکت کردم؛ چون به منزل حضرت وارد شدم و نشستم، پس
از لحظاتی مرا مورد خطاب قرار داد و فرمود:
الاغِ مرا آماده کن تا بیرون برویم.
وقتی الاغ را آماده کردم، امام علیه السلام سوار بر آن شد و سپس به سمت قبرستان بقیع جهت زیارت قبر شریف مادرش، حضرت فاطمه زهراء علیها السلام حرکت کرد و من نیز همراه سرور و مولایم به راه افتادم.
پس هنگامی که وارد قبرستان بقیع شدیم، خدمت حضرتش عرضه داشتم:
ای سرور و مولایم! چه کسانی را قصد کنم و چگونه سلام گویم؟
حضرت فرمود:
بر مادرم، فاطمه زهراء علیها السلام و بر دو فرزندش، حسن و حسین، همچنین بر علی بن الحسین، زین العابدین و محمّد بن علی، باقرالعلوم و جعفر بن محمّد، صادق آل محمّد، و بر پدرم، موسی بن جعفر (صلوات اللّه و سلامه علیهم اجمعین)، سلام بده و ایشان را با کلماتی زیبا و مناسب زیارت کن.
پس من نیز بر یکایک آن بزرگان معصوم، سلام و تحیّت فرستادم و چون زیارت امام رضا علیه السلام پایان یافت، به سمت منزل بازگشتیم.
در بین راه به حضرت اظهار داشتم:
یا ابن رسول اللّه! ای سرور و مولایم! من تهی دست و درمانده هستم و چیزی در اختیار ندارم که بتوانم به افراد خانواده ام عیدی دهم و آنها را در این روز و عید عزیز دلشاد و خوشحال گردانم.
امام علیه السلام پس از شنیدن سخن و درخواست من، با چوب دستی خود – که همراه داشت – خطّی روی زمین کشید؛ و سپس خم شد و قطعه طلائی را – که قریب یکصد دینار ارزش آن بود – برداشت و به من عنایت نمود.
من با گرفتن آن هدیه خوشحال شدم و توانستم نیازهای خود
و خانواده ام را تامین نمایم. (۴۷)
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام(دانستنی های رضوی۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *