حرم و بارگاه

پیر پالاندوز در مشهد

مقبره یکی از عُرفای شیعه مذهبِ «ذَهَبیه» به نام شیخ محمد المُقتدی کارندهی (منسوب به قریه کارده مشهد) مشهور به پیر پالاندوز، از زمره قدیمیترین زیارتگاههای عرفانی این شهر است. این بنا در حاشیه کوچه شور در اوایل پایین خیابان قرار داشته و پس از انقلاب اسلامی به مناسبت توسعه حریم حرم تخریب و مجدداً بازسازی شده است. بنای اولیه در زمان سلطنت پدر شاه عباس (سلطان محمد خدابنده) به سال ۹۸۵ قمری ساخته شده است (۳۶).
ذهبیه شاخه ای عرفانی از پیروان معروف کَرخی و نجم الدین کُبری بوده اند که از سده هفتم قمری به بعد شیوخی چون میر سید علی همدانی، خواجه اسحاق خَتَلانی و سید عبدالله برزش آبادی پیشوایی این فرقه را بر عهده داشته اند. سید عبدالله که از اعقاب امام سجاد علیه السلام و نسل بیستم
وی بوده عمده عمرش را در قریه بُرزش آباد مشهد گذرانیده و به سال ۸۷۲ قمری درگذشته و در همان روستا مدفون شده است. از زمان سید عبدالله به بعد پیروان وی خصوصاً به ذَهَبیه شهرت یافته و عمدتاً روی به تشیّع نهاده اند (۳۷). ششمین قطب سلسله ذهبیه پس از سید عبدالله برزش آبادی همین شیخ محمد کارندهی بوده است، چنان که در این باره گفته اند:
هم زختلانی به عبدالله رسید
برزش آبادی است آن شاه جدید/
شیخ رشید الدین بِدوازی دگر
شیخ شاه اسفرایینی برشمر/
شیخ حاجی محمد آمد شاه کل
آن خبوشانی است یا بستان گل/
شیخ غلامعلی دگر من بعد او
شیخ تاج الدین حسین آمد از او/
شیخ درویش محمد کارندهی
بود خفاف آن شهنشاه ولی/.
به اعتقاد مردم مشهد، شیخ محمد با این که از اقطاب و اولیاء الله بوده از طریق پالان دوزی یا پاره دوزی امرار معاش می کرده و دارای کراماتی بوده است، بدین سبب به گور وی احترام میگذارند و بدان اعتقاد دارند. بعضی هم گفته اند پیش از آن که پیر پالاندوز در این محل دفن شود یکی از عرفای مشهور توس به نام ابونصر سرّاج در اوایل سده پنجم در آن جا مدفون شده است (۳۸).
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام(دانستنی های رضوی۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *