آداب زیارت

در عزای هشتمین ستاره امام رضا

مقتول سمّ اشقیا آه و واویلا
شد قبله هشتم رضا آه و واویلا
چو خواست بیرون از وطن، آید آن سرور
ز فرقتش بر سر زنان، آل پیغمبر/
یک جا تقی از هجر او با دو چشم تر
معصومه اش بود از قفا آه و واویلا/
یک سو همه شیون کنان، آل اطهارش
از یک طرف بر سر زنان، خواهر زارش/
پروانه سان جمع آمدند، بهر دیدارش
برگرد آن بدر الدّجی آه و واویلا/
گفتا یکایک آن جناب با همه حضّار
از کینه دیرینه چرخ کج رفتار/
مشکل دیگر از این سفر آیم، ای برادر
گردم به هجران مبتلا آه و واویلا/
اهل حرم از این سخن، مضطرّ و نالان
گفتند با شاه حجاز، با چشم گریان/
ما را نمودی مبتلا بر درد هجران
ای سبط ختم الانبیاء آه و واویلا/
بعد از وداع اهل بیت آن شه با فرّ
رو کرد بر سوی سفر، آن اَلَم پرور/
آمد به طوس آن شهریار، با غمی بی مر
مقتول شد آن مقتدا آه و واویلا/
وارد چو اندر طوس شد، سرّ سبحانی
کردند استقبال شاه، عالی و دانی/
در مجلس مامون بشد، نور یزدانی
با کثرت بی منتها، آه و واویلا/
مامون شوم مرتدّ کافر غدّار
کردش
ولیعهد آن زمان آن ستم کردار/
نگذشت از آن چندی، که آن ظالم مکّار
مسموم کردش از جفا آه و واویلا (۵۷)/
به انتظار جوادم، به در نگاه من است
همان جواد، که امید صبحگاه من است/
تقی بیا که ز هجرت، دل پدر خون شد
بیا که سینه سوزان من، گواه من است/
پسر ز زهر جفا، پاره پاره شد جگرم
ببین که تیره جهانی ز دود، آه من است/
غریب و بی کس و بی یاور و پناهم من
اگر چه یاور درماندگان، پناه من است/
بدان امید که رو آورم، به سوی وطن
دو چشم خواهر من دوخته، به راه من است (۵۸)/.
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام(دانستنی های رضوی۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *