از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر امام رضا (ع) – شکنجه ی سفر

نمای گنبدی افتاده در دو چشم ترم
“تویی برابر من یا خیال در نظرم؟”

اگر که راه نمی دادی اَم، بعید نبود
که در غمِ تو بریزد تمام بال و پرم

چه خوب می شود اینجا بمانم و نروم!
شبیه این همه آهو که هست دور و برم

نگاه بدرقه ی گنبدت، مقابلم ست
دعای آبی گلدسته های پشت سرم

بهانه ای بده همچون شکنج زلف خودت
که لا اقل عقب اُفتد شکنجه ی سفرم!

قطار، منتظر… امّا خودم کجا ماندم؟!
به بخش گمشدگان حَرَم بیا بِبَرَم!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *