از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر امام رضا (ع) – خاک خراسان

تا کبوترها نشستند و از این خوان می خورند
زائران از دست تو هر روز احسان می خورند

ای کریم بن کریم… حتّی کریمانِ جهان…
بر سر این سفره از دستان تو نان می خورند

باز بوی نذری ات پیچیده در پس کوچه ها
نذری چشم تو را مردم فراوان می خورند

آهوان دشت ها هر شب دخیلت می شوند
گندم صحن دلت را یاکریمان می خورند

باز هم پروانه های عاشقت در کل شهر
چادر گلدار پوشیدند و باران می خورند

امشب از گلدسته ات خورشید می بارد به شهر
آسمانها حسرت خاک خراسان می خورند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *