از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار میلاد امام رضا (ع) – امشب مه ذیقعده خورشید به بر دارد

امشب مه ذیقعده خورشید به بر دارد
امشب حَرَم قرآن آذین دگر دارد

امشب شجر عصمت از نور ثمر دارد
امشب به بغل نجمه تابنده قمر دارد

امشب صدف عترت پاکیزه گهر دارد
امشب خبری تازه با خویش سحر دارد

سینا شجر آورده ، طوبی ثمر آورده
نجمه پسر آورده ، قرص قمر آورده

ای نجمه مبارکباد قرص قمر آوردی
خورشید ولایت را وقت سحر آوردی

یا موسی جعفر را نور بصر آوردی
در دامن ذیقعده ماهی دگر آوردی

انوار الهی را با این پسر آوردی
من هر چه کنم وصفش تو خوبتر آوردی

مرآت جمال حق توحید تمام است این
تا دهر خدا دارد بر خلق امام است این

مدحش سخن قرآن، مداح خدای او
جن و مَلک و آدم مرهون عطای او

خورشید جهان آرا خاک کف پای او
رضوان به درش سائل، فردوس گدای او

تسبیح شود تکمیل از فیض دعای او
تهلیل شود مقبول از یُمن وِلای او

خُلق نبوی دارد خوی علوی دارد
هستی ز جمال او نور رضوی دارد

توحید، ولایت، دین، ایمان به تو می نازد
تورات، زبور، انجیل، قرآن به تو می نازد

جود و کرم و عفو و غفران به تو می نازد
فضل و شرف و علم و عرفان به تو می نازد

جن و مَلک و حور و انسان به تو می نازد
بیش از همه،ای مولا، ایران به تو می نازد

هم آینه هوئی، هم مصطفوی روئی
هم مرتضوی خوئی، هم ضامن آهوئی

ای روح اجابتها نقش در و دیوارت
بال و پر حورالعین فرش ره زُوّارت

صد یوسف کنعانی آواره به بازارت
با رشته جان و دل گردیده خریدارت

تو مظهر عفو حق من عبد گنهکارت
مرگ است به منْ شیرین با لحظه دیدارت

گر خوارم و گر پَستم دل بر کرمت بستم
مسکین درت هستم کوتاه مکن دستم

هر کس به کسی نازد ما نیز رضا داریم
این فیض ولایت را از لطف خدا داریم

هم آلوده دامن، هم اشک رجاء داریم
هم پای به گِل مانده، هم دست دعا داریم

هرچند گنهکاریم در کوی تو جا داریم
دوزخ چه کند با ما جائی که تو راداریم

«میثم» به ثنای تو مرهون عطای تو
پای جان به فدای تو مائیم وِلای تو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *