از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

ولایت جائر از دیدگاه فقها

مسئله ای داریم در فقه به نام ( ولایت جائر ) یعنی قبول پست از ناحیه ظالم . قبول پست از ناحیه ظالم فی حد ذاته حرام است ولی فقها گفته اند همین که فی حد ذاته حرام است در مواردی مستحب می شود و در مواردی واجب . نوشته اند اگر تمکن از امر به معروف و نهی از منکرکه امر به معروف و نهی از منکر در واقع یعنی خدمت متوقف باشد بر قبول پست از ناحیه ظالم , پذیرفتن آن واجب است . منطق هم همین را قبول می کند , زیرا اگر بپذیرید می توانید در جهت هدفتان کار کنید و خدمت نمایید , نیروی خودتان را تقویت و نیروی دشمنتان را تضعیف کنید . من خیال نمی کنم اهل مسلکهای دیگر , همانها که مادی و ماتریالیست و کمونیست هستند اینگونه قبول پست از دشمن و ضد خود را انکار کنند, می گویند : بپذیر ولی کار خودت را بکن .
ما می بینیم در مدتی که حضرت رضا ولایتعهدی را قبول کردند کاری به نفع آنها صورت نگرفت, به نفع خود حضرت صورت گرفت . صفوف, بیشتر مشخص شد, به علاوه حضرت در پست ولایتعهدی به طور غیر رسمی شخصیت علمی خود را ثابت کرد که هیچوقت دیگر ثابت نمی شد . در میان ائمه, به اندازه ای که شخصیت علمی حضرت رضا و حضرت امیر ثابت شده و حضرت صادق هم در یک جهت دیگری شخصیت علمی هیچ امام دیگری ثابت نشده است, حضرت امیر به واسطه همان چهار پنج سال خلافت, آن خطبه ها و آن احتجاجات
که باقی ماند, حضرت صادق به واسطه آن مهلتی که جنگ بنی العباس و بنی امیه با یکدیگر به وجود آورد که حضرت حوزه درس چهار هزار نفری تشکیل داد, و حضرت رضا برای همین چهار صباح ولایتعهدی و آن خاصیت علم دوستی مأمون و آن جلسات عجیبی که مأمون تشکیل می داد و از مادیین گرفته تا مسیحی ها, یهودی ها, مجوسی ها, صابئی ها و بودایی ها, علمای همه مذاهب را جمع می کرد و حضرت رضا را می آورد و حضرت با اینها صحبت می کرد , و واقعا حضرت رضا در آن مجالسکه اینها در کتابهای احتجاجات هستهم شخصیت علمی خود را ثابت کرد و هم به نفع اسلام خدمت نمود, در واقع از پست ولایتعهدی یک استفاده غیر رسمی کرد, آن شغلها را نپذیرفت ولی استفاده این چنینی هم کرد .
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام دانستنی های رضوی۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *