امامت و رهبری، حاکمان زمان

علمای فرومایه و عقیده جبر زمان مامون

گروهی خود فروخته که فرمانروایان آنچنانی « علما » شان می خواندند ، برای مساعدت ایشان مفاهیم و تعالیم اسلامی را به بازی می گرفتند تا بتوانند دین را طبق دلخواه حکمرانان استخدام کنند و خود نیز به پاس این خدمت گذاری به نعمت و ثروتی برسند .
این مزدوران حتی عقیده جبر را جزو عقاید اسلامی قرار دادند ، عقیده فاسدی که بی مایگی آن بر همگان روشن است . این عقیده برای آن رواج داده شد که حکمرانان بتوانند آسان تر به استعمار مردم بپردازند و هر کاری که می کنند قضا و قدر الهی معرّفی شود تا کسی به خود جرأت انکار آن را ندهد . از رواج این عقیده فاسد یک قرن ونیم می گذشت ، یعنی از آغاز خلافت معاویه تا زمان خلافت مأمون .
فرومایگان وعقیده قیام برضدّ ستمگران
همین عالمان خود فروخته بودند که قیام بر ضدّ سلاطین جور را از گناهان بزرگ می شمردند و به همین دست آویز علمای بزرگ اسلامی را بی آبرو ساخته بودند ، مانند ابو حنیفه که قائل به « وجود شمشیر در امّت محمّد » بود . ( ۱۵ )
آنان تحریم قیام وانقلاب را از عقاید دینی می شمردند . ( ۱۶ )
اما سایر عقاید باطل مانند « تشبیه » ( مانند سازی برای خدا ) و مسأله خلق قرآن ، چنان ترویج می شد که داستانش مشهورتر از آن است که نیازی به شرح داشته باشد .
امامان در برابر مسئولیت هایشان
غرور فرمانروایان تا به حدّی رسیده بود که تا می توانستند مردم را از گرد خاندان نبوّت و سرچشمه رسالت
می پراکندند ، و جز به خویشتن و دوام سلطه و یکّه تازیشان ، هر چند به قیمت نابودی همه ادیان آسمانی تمام شود ، نمی اندیشیدند .
در این میان که مردم را غفلت و حکمرانان را غرور و نخوت ، و عالم نماها را شیوه های بدعت آفرین فراگرفته بود ، امامان ما ، در حّد امکاناتی که داشتند به نشر تعالیم آسمانی می پرداختند و از حریم دین خدا پاسداری می کردند .
امّا امام رضا (ع) :
در آن فرصت کوتاهی که نصیب امام (ع) شده بودو حکمرانان را سرگرم کارهای خویشتن می یافت ، وظیفه خود را برای آگاهانیدن مردم ایفا نمود . این فرصت همان فاصله زمانی بین درگذشت رشید و قتل امین بود . ولی شاید بتوان گفت که فرصت مزبور به نحوی والبته به شکلی محدودتاپایان عمر امام ( در سال ۲۰۳ ) نیز امتداد یافت . امام با شگرد ویژه خود نفوذ گسترده ای بین مردم پیدا کردو نوشته هایش را در شرق وغرب کشور اسلامی منتشر می کردند ، و خلاصه همه گروه ها شیفته او گردیده بودند .
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام دانستنی های رضوی۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *