امامت و رهبری، حاکمان زمان

اعتماد مأمون به عرب

بنابراین روشن گردید که روی آوردن مأمون به ایرانیان ناشی از سیاست و زیرکی بود . او از این موقعیّت بهترین سودها را برگرفت تا توانست به حکومت دست یابد . او پس از کشته شدن برادرش ( که بسیار در چشم عباسیان و عرب ها عزیز می نمود ) و تار و مار کردن طرفداران و وی به کمک شمشیرهای عجم بر تخت خلافت تکیه زد . تازه این خود جنایتی بود که هرگز آسان نبود عرب از آن بگذرد .
آن گاه بر حکمرانی بغداد شخصی غیر عرب را گماشت . یعنی حسن بن سهل ، برادر فضل بن سهل ، که هم مردم بغداد و هم عرب ها شدیدأ از او متنفّر بودند .
سپس مقرّ حکومت خود را در سرزمین پارسیان ، یعنی مرو ، قرار داد . اما بغداد نخستین پایتخت عربی را به ویرانه تبدیل کرد . مأمون این کارها را برای ایجاد رعب در دل عرب ها می کرد تا بترسند از روزی که امپراتوری عرب به امپراتوری فارسی مبدّل گردد ، به ویژه آن که این پارسیان بودند که او را به حکومت رسانیده ، به علاوه ، شایستگی و کاردانی خود را نیز در صحنه های گوناگون سیاست و حکومت ثابت کرده بودند .
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام دانستنی های رضوی۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *