احادیث و سخنان

پیشوا شناسی در سخنان امام رضا

روزی حضرت علی بن موسی الرّضا علیهما السلام در جمع عدّه ای از دوستان و اصحاب خود فرمود:
امام و پیشوای جامعه دارای علائم و نشانه هائی است، که برخی از آن عبارت است:
از تمامی افراد باید عالم تر و آگاه تر باشد، در حکومت و قضاوت با تدبیر و قاطع باشد، پرهیزکار و متّقی، حلیم و صبور، شجاع و قوی دل، سخاوتمند و کریم باشد، و نیز در برابر خداوند عابد و در برابر بندگان فروتن باشد.
ختنه شده و پاک و نظیف تولّد یابد، هنگام تولّد از رحم مادر، شهادت بر یگانگی خدا و رسالت رسول خدا دهد.
همچنان که از جلو می بیند و متوجّه می شود، از پشت سر نیز متوجّه گردد، سایه نداشته باشد، در خواب محتلم نشود، چشم او هنگام خواب همانند دیگران نمی بیند؛ ولی قلبش متوجّه و آگاه است، از غیب با او حدیث و سخن گفته می شود، زره رسول اللّه صلی الله علیه و آله اندازه او و بر قامت او راست می آید.
روی زمین اثری از بول و غایط او بر جای نماند، چون خداوند زمین را به بلعیدن آن امر کرده است، عرق و بوی او از مشک و عنبر خوشبوتر است، نسبت به مردم در نفوس و اموالشان اولویّت
دارد؛ و از هرکس به مردم دلسوز تر و مهربان تر؛ و نیز نسبت به آنها متواضع باشد، خود مُجری دستورات الهی؛ و نیز وادار کننده مردم بر اجرای اوامر و نواهی خداوند است.
دعای او مستجاب می باشد و چنانچه دعا کند که صخره ای متلاشی شود همان خواهد شد، سلاح و شمشیر ذوالفقار حضرت رسول صلی الله علیه و آله، همچنین صحیفه ای که در آن نام تمامی پیروانشان و نیز صحیفه ای که نام همه قاتلین و دشمنانشان در آن ثبت گردیده، نزد او موجود خواهد بود.
و یه عنوان این که او امام و خلیفه رسول اللّه صلوات اللّه علیه می باشد، سه کتاب مهمّ دیگر نزد او می باشد، که عبارتند از:

کتاب جامعه، که طول آن هفتاد ذراع (حدود ۳۵ متر) می باشد و تمام نیازمندیهای انسانها در تمام امور و مسائل، در آن موجود است.
کتاب جفر اکبر و اصغر، که تمام علوم و حدود و دیات در آن مذکور است.
مصحف و کتابنامه شریف حضرت فاطمه زهراء علیها السلام می باشد. (۴۳)
همچنین آورده اند:
روزی از روزها یکی از روسا و سران واقفیّه به نام حسین بن قیاما به حضور حضرت علی بن موسی الرّضا علیهما السلام رسید و اظهار داشت:
آیا تو امام و حجّت خدا هستی؟
امام علیه السلام فرمود:
بلی،
حسین گفت:
من شهادت و گواهی می دهم بر این که تو امام نمی باشی.
حضرت لحظاتی سر خویش را به زیر افکند و سپس سر خود را بلند نمود و فرمود:
دلیل تو چیست که می گوئی من امام نیستم؟
حسین گفت:
چون امام جعفر صادق علیه السلام فرموده است:
حجّت خدا عقیم نخواهد بود، و شما در این موقعیّت سنّی بدون فرزند پسر می باشی.
حضرت رضا علیه السلام باز لحظاتی طولانی
تر از قبل، سر خویش را پائین انداخت و پس از آن سر خود را بالا گرفت و فرمود:
من خداوند متعال را شاهد و گواه قرار می دهم بر این که به همین زودی دارای فرزند پسری خواهم شد.
راوی – به نام عبدالرّحمن بن ابی نجران –
گوید:
من نیز در آن مجلس حضور داشتم و چون این سخن را از امام رضا علیه السلام شنیدم، تاریخ آن را ثبت کردم و هنوز مدّت یک سال سپری نشده بود که حضرت دارای فرزندی پسر به نام ابوجعفر، محمّد بن علی علیهما السلام شد. (۴۴)
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام(دانستنی های رضوی۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *