احادیث و سخنان

تعیین اُجرت کارگر در سخنان امام رضا

مرحوم کلینی به نقل از سلیمان بن جعفر حکایت کند:
روزی به همراه حضرت ابوالحسن، امام علی بن موسی الرّضا علیهما السلام جهت انجام کاری از منزل بیرون رفته بودیم.
پس از پایان آن کار، هنگامی که خواستم به منزل خود مراجعت نمایم،
حضرت فرمود: امشب همراه من بیا تا به منزل ما برویم و شب را میهمان ما باش.
من نیز دعوت حضرت رضا علیه السلام را پذیرفتم، وقتی خواستیم وارد منزل شویم، یکی دیگر از اصحاب به نام مُعتّب نیز همراه ما آمد.
همین که داخل منزل رفتیم، متوجّه شدیم که غلامان حضرت مشغول ساختن جایگاهی آغول برای حیوانات هستند و در بین آنها مردی سیاه چهره، به عنوان کارگر گِل تهیّه می کند و به دست دیگران می دهد.
امام رضا علیه السلام سوال نمود:
این شخص کیست؟
جواب دادند:
این شخص ما را کمک می کند؛ و ما نیز آخر کار چیزی به او می دهیم.
حضرت فرمود:
آیا برای او معیّن کرده اید، که مزدش چقدر باشد؟
در پاسخ به حضرت گفتند:
خیر، هر چه به او بدهیم، قبول دارد و راضی است.
حضرت با شنیدن این پاسخ، بسیار عصّبانی و خشمناک گردید و خواست با آنها برخورد نماید.
من جلو رفتم و عرض کردم:
یا ابن رسول اللّه! چرا ناراحت شُدید، چرا این
چنین برخورد می کنی؟!
امام علیه السلام فرمود:
چندین مرتبه به آنها تذکّر داده ام که این چنین عمله و کارگر نیاورند، مگر آن که قبل از شروع به کار، با او تعیین اُجرت نمایند.
پس از آن، حضرت افزود:
چنانچه با کارگر قبل از شروع کار تعیین اجرت نکنی، اگر چه چند برابر مزدش را هم به او بدهی، باز هم ناراضی است و ممکن است خود را طلبکار بداند.
ولی چنانچه با او تعیین اجرت شد، وقتی مزد خود را بگیرد، تشکّر می کند از این که تمام مزد خود را بدون کم و کاستی گرفته؛ و اگر مختصری هم بر مزدش اضافه کنی آن را محبّت و لطف می داند و این محبّت را هرگز فراموش نمی کند. (۱۰)
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام(دانستنی های رضوی۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *