احادیث و سخنان

احادیث فقهی امام رضا در مورد نوح (ع)

متن حدیث
نوح علیه السلام ۱- الصدوق قال : حدّثنا أحمد بن زیاد بن جعفر الهمدانی قال : حدّثنا علیّ بن إبراهیم بن هاشم عن أبیه عن عبدالسلام بن صالح الهروی عن الرضا علیه السلام ، قال : قلت له : لأیّ علّه أغرق الله عزّوجلّ الدنیا کلّها فی زمن نوح علیه السلام و فیهم الأطفال و من لاذنب له ؟ فقال : ما کان فیهم الأطفال لأنّ الله عزّوجلّ أعقم أصلاب قوم نوح و أرحام نسائهم أربعین عاماً ، فانقطع نسلهم فغرقوا و لاطفل فیهم ، و ما کان الله عزّوجلّ لیهلک بعذابه من لاذنب له ، و أمّا الباقون من قوم نوح علیه السلام فأغرقوا لتکذیبهم
لنبیّ الله نوح علیه السلام و سائرهم أغرقوا برضاهم بتکذیب المکذّبین و من غاب عن أمر فرضی به کان کمن شهده و أتاه . ۲- الصدوق قال : حدّثنا أبی رضی الله عنه قال : حدّثنا سعد بن عبدالله عن أحمد بن محمّد بن عیسی عن الحسن بن علیّ الوشّاء عن الرضا علیه السلام قال : سمعته یقول : قال أبی علیه السلام : قال أبوعبدالله علیه السلام : إنّ الله عزّوجلّ قال لنوح ( إِنّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ ) لأنّه کان مخالفاً له و جعل من اتّبعه من أهله ، قال : و سئلنی کیف تقرؤن هذه الآیه فی ابن نوح ؟ فقلت : یقرؤها الناس علی وجهین ( إِنّهُ عَمِلَ غَیرَ صالحٍ ) و ( إِنّهُ عَمَلٌ غیرُ صالح ) فقال” کذبوا هو ابنه و لکنّ الله عزّوجلّ نفاه عنه حین خالفه فی دینه . ۳- الصدوق قال : حدّثنا أحمد بن زیاد بن جعفر الهمدانی رضی الله عنه قال : حدّثنا علیّ بن إبراهیم بن هاشم عن أبیه عن عبدالسلام بن صالح الهروی قال : قال الرضا علیه السلام : لمّا هبط نوح علیه السلام إلی الأرض کان هو و ولده ومن تبعه ثمانین نفساً ، فبنی حیث نزل قریه فسمّاها قریه الثمانین لأنّهم کانوا ثمانین .
نوح (ع) ۱- صدوق از احمد بن زیاد بن جعفر همدانی ( رض ) از علی بن ابراهیم بن هاشم ، از پدرش از عبدالسلام صالح هروی از امام رضا (ع) که گفت : به آن حضرت عرض کردم : به چه علت خداوند عزّوجلّ همه دنیا را در روزگار نوح
(ع) به زیر آب برد ، چه در میان آنان کودکانی بودند که گناهی نداشته اند ؟ و حضرتش فرمود : کودکان در میانشان نبودند زیرا خداوند عزّوجلّ چهل سال صلب مردان و رحم زنان قوم نوح را عقیم کرده بود ، بنابر این نسل آنان قطع شده و آنگاه غرق شدند در حالی که کودکی در میانشان نبوده است ، و شایسته نیست خداوند عزّوجلّ با عذاب خود کسی را هلاک کند که گناهی ندارد ، اما دیگران از قوم نوح (ع) به دلیل تکذیب پیامبر خدا ، نوح ، غرق شدند و جز اینان به خاطر سکوت و رضایت شان در برابر تکذیب تکذیب کنندگان ، زیرا هر که در صحنه انجام کاری نبوده ولی بدان راضی باشد چونان کسی است که در آنجا حضور داشته و آن کار را انجام داده است۱ . ۲- صدوق گوید : پدرم ما را حدیث کرد که سعد بن عبدالله به نقل از احمد بن محمد بن عیسی ، از حسن بن علی وشّاء که گفت : شنیدم آن حضرت می فرمود : پدرم فرمود : امام صادق (ع) فرموده اند : خداوند عزّوجلّ به نوح فرمود ( ای نوح ، او از اهل تو نیست ) زیرا مخالف وی بوده و خداوند کسی را که از آن حضرت پیروی نموده ، اهل او قرار داده بود . راوی گوید : حضرت از من پرسید : [ مردم ] چگونه این آیه را درباره پسر نوح می خوانند ؟ گفتم : مردم آن را به دو وجه می خوانند (
او کاری ناشایست انجام داد ) و ( او کاری ناشایست است ) ۲ حضرت فرمود : دروغ می گویند ( و اشتباه می کنند ) او حقیقتا پسر نوح بود اما خداوند عزّوجلّ به دلیل مخالفت وی با دین و آیین پدرش ، انتساب او را به پدر نفی فرمود۳ . ۳- صدوق گوید : احمد بن زیاد بن جعفر همدانی ( رض ) از علی بن ابراهیم بن هاشم ، از پدرش ، از عبدالسلام بن صالح هروی نقل کرده که امام رضا (ع) فرمود : چون نوح (ع) به خشکی فرود آمد او ، فرزندان و پیروانش هشتاد تن بودند ، پس در همان جا که فرود آمد روستایی بنا نهاد و آن را قریه الثمانین نامید ، زیرا هشتاد تن بودند۴ .
منبع حدیث
۱- توحید صدوق ۳۹۲ . ۲- هود /۴۶ . ۳- علل الشرائع ۱/ ۳۰ . ۴- علل الشرائع ۱/ ۳۰ .
برگرفته از کتاب دانستنی های امام رضا علیه السلام دانستنی های رضوی۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *