احادیث تفسیری

دیدگاه امام رضا (ع) – یقین و تقوا، توشه معاد

آخرت از دسترس حس و طبیعت پنهان است و تنها کسی آن را می بیند که از دنیا پیراسته بوده ، دوستی آن را از قلب خود بیرون
کند و از آلایه ها و پیرایه های آن پاک شود؛ چنان که تنها کسی به بهشت می رسد که در زمین اراده ی برتری جویی و فساد
نداشته باشد و اگر کسی بخواهد میان دنیا و آخرت را جمع کند، دچار نیرنگ نفس شده است . مشاهده ی آخرت فقط برای کسی
شدنی است که با تحصیل یقین ، زاد و توشه ای از علم فراهم آورد و با تحصیل تقوا توشه ای عملی فراهم کند . چون یقین و تقوا
توشه های معادند، چنان که دشمنی با بندگان بدترین توشه ی آخرت است . از این رو امیر المؤ منین علیه السلام چنین ندا سر می
دهند : آیا کسی هست که پیش از آن زمان کوچ فرا رسد، توشه برگیرد ؟ اءلا متزود لاخرته قبل اءزوف رحلته . ( ۶۹۹ ) به نزدیکی
قیامت و تنگی وقت اشاره می فرمایند که از آن به ازقۀ یاد می شود، چنان که در این آیه آمده است : اءزفت الازفۀ . ( ۷۰۰ ) چنان
که از قیامت به ساعت نیز یاد می شود . زیرا اگر مسافر – مسافری که مدتی در میان راه استراحت می کند – نزدیکی زمان سفر و
تنگی وقت را در نظر داشته باشد، با جدیت تمام خود را آماده می کند . شاید از این جهت باشد که خداوند سبحان می فرماید :
اءتی اءمر الله . ( ۷۰۱ ) در این آیه به سبب نزدیکی به قیامت و تنگی وقت آن ، با لفظ ماضی یاد شده است ، چنان که راغب در
( مفردات خود چنین می گوید . ( ۷۰۲
برگرفته از کتاب قرآن کریم از منظر امام رضا علیه السلام نوشته: آیت الله العظمی جوادی آملی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *