احادیث تفسیری

دیدگاه امام رضا (ع) – تفاوت تقلید کورکورانه و میراث ارزشمند

در مباحث پیشین گفته شد که تقلید جمود فکری و مانع ترقی به قله ی تحقیق است ؛ قله ای که معارف حقه بر پایه ی آن استوار
است و نیز معلوم گردید که تحجر ذهنی سرمایه ی جاهلانی است که شعارشان این است : انا وجدنا ابائنا علی امۀ و انا علی اثارهم
مقتدون ( ۳۸۸ ) و شعورشان این : ما سمعنا بهذا فی ابائنا الاءولین ( ۳۸۹ )؛ در حالی که قرآن حکیم سنگینی زنجیرهای بسته بر دست
و پای انسان را برداشته ، او را به عقل برهانی یا نقل قطعی که هیچ تضادی با یکدیگر نداشته ، بلکه همراه یکدیگرند، هدایت می
کند . زیرا برهان عقلی در تمامی ابعاد، وحی قطعی را گواهی می کند و وحی قطعی نیز برهان عقلی پیش روی خود را درست می
داند . ساحت وحی قطعی از راندن برهان عقلی منزه است و محال است که عقل روشن و برهان خالی از شائبه ی مغالطه ، از مسیر
وحی سرپیچد و در پیشگاه آن خضوع نکند و مطالب وحیانی را نپذیرد و به آن پناه نبرد و بر آن اعتماد نکند . زیرا خود عقل
برهانی است برای اثبات ضرورت وجود وحی و عصمت آن از هر سستی و بدی و صیانت آن از هر سبکی و بی محتوایی و طهارت
آن از هر آلودگی و پلیدی و پاکی آن از هر جهل و خطا و برائت آن از هر صفت عیب و نقصی . پس در این صورت نمی شود که
این عقل برهانی در برابر وحی قطعی تعبد نورزد و به آن ایمان نیاورد، وگرنه در حقیقت به خودش اعتقاد داشته است و این همان
محذور جمع میان دو نقیض است که محال است . زیرا عقل خود بر ضرورت وحی ، برهان می آورد، حال اگر این عقل مطالب را
وحیانی تخطئه و رد کند، در حقیقت خود را رد کرده است .
برگرفته از کتاب قرآن کریم از منظر امام رضا علیه السلام نوشته: آیت الله العظمی جوادی آملی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *